"Doğa için Çal" projesinin ilk halkası olan "Divane Aşık Gibi" 'ye beklenen kardeş sonunda geldi. Aşık Veysel'in "Uzun İnce Bir Yoldayım" ını bir de bu ekipten dinleyin.

Harika ötesi bir çalışma, ilkini aratmayacak kadar nefis.

Yönetmen - Yapımcı: Fırat Çavaş

Yardımcı Yapımcı: Ersan Özcan

Yardımcı Yönetmen: Tayfun Turan

Kurgu: Fırat Çavaş

Doga icin Cal 2 / Uzun ince bir yoldayim - official video from Doga icin cal on Vimeo.

(2004 yılı mart ayında bir mail grubuna göndermiştim bu yazıyı. Geçenlerde posta kutusunu temizlerken buldum tekrar. Paylaşmalıım diye düşündüm. Beğenilerinize...)

Arkadaşlar öncelikle hepinize merhaba!
İlk mailimden bu yana ilk kez içerisinde ve konusunda "falan filan" geçmeyen mailim...
Peki, neden geçmiyor?
Çünkü konu bence çok önemli ve gerçekten 21.yy dünyasının kanayan yarası...
Kadın Ve Tüketim Toplumdaki Yeri...
Okuldan erken çıktığım ve Taksimin yolunu tuttuğum bir gündü. Otobüste kulağımda kulaklık, en önde boş bulduğum bir koltuğun cam kenarına usulca iliştim. Bir sonraki duraktan binen bir adam da söyle bir etrafına bakıp yanıma oturdu. Bu adam dışında binen şahıslara pek dikkat etmedim açıkçası... Bir müddet sonra yanımdaki adamın telaşlı hareketleri ile irkildim. Kulaklığı kulağımdan çıkarttığımda adam bir bayana heyecanlı heyecanlı bir şeyler anlatıyordu;

Devamını oku...

Geçtiğimiz günlerde gelen bir maille haberdar oldum bu web sitesinden. Mailin altında; Bu filmde kamera kullanılmadı. 10.000 adet fotoğrafın birleştirilmesiyle dörtmevsim İstanbul" filmi ortaya çıkmış" yazıyordu. Veysel Gençten imzası taşıyan çalışmaya fonda Mercan Dede eşlik etmiş ve seyrine doyum olmayan bir "İstanbul Resitali" karşnızda!

Bu özgün çalışmayı www.ersineser.us sitesinde izlemeniz mümkün. İyi seyirler! :)

Beş yaşında idim. Rahmetli babaannem pirinç ayıklıyordu.Bir tane yere düştü.Babaannem eğildi, aramaya başladı. Sağa bakıyor, sola bakıyor, bulmaya çalışıyordu .Çocukluk iste, “Aman babaanne” dedim, “Bir pirinç tanesi için bu kadar caba harcamaya, yorulmaya değer mi?”Rahmetli ilk defa sertleşti bana karşı, öfkeyle doğruldu. “Sen oturduğun yerden ahkâm kesiyorsun!” dedi.“Hiç pirinç üretilirken gördün mü?

İnsanlar ne kadar zorluk çekiyorlar.

Bir pirinç tanesinde kaç insanin göz nuru, alın teri, emeği, çilesi var biliyor musun?”

Utancımdan kıpkırmızı olmuştum. Aradan yıllar geçti.

Devamını oku...